14/4/2008 - gün görmemiş diyaloglar 2

-o son cümleyi söylediğinde sana nasıl öfkelendiğini hatırlıyor musun? aslına bakarsan gerçeği duymak istediği en son kişi sendin

-niye birini kızdırdığım zaman gerçekten öyle olmuş olduğuna inanıp sakinleştirmeye çalışıyorum böyle olunca niçin öfkelendiğimi bile unutuyorum

-ah nasıl da kendini ele veriyorsun şüphesiz oda bunu bildiği için kızdı sana içten içten seni aptal yerine koymuş olmasına ne kadar güldü kimbilir

-bana yardım edeceğini sanıyordum bu işi biraz da sen açtın başıma şimdi kalkmış alay ediyorsun benimle beni bu kadar aşağılamak için var olmazsın ya

-buna izin veren sensin farkında değil misin sen bana ihanet ettiğin için şimdi bunları çekmek zorunda kalıyorsun

-benim için başkalarına bir şans daha verirken şimdi niye bana bir şans daha vermiyorsun anlamıyorum senin bu kadar bencil oluşun sadece bana zarar veriyor

-ne anlıyorsun bencillikten ''ben'' dediğin nedir ki senin sen tek başına ben olamıyorsun ki senin bencilliğin sevdiklerinden ibaret cevapları bulman için sana sorular sormam gerekiyorsa seni rahat bırakmayacağım ve biliyorsun düşündüğün sürece var olacağız

-pekala bana yanlış sorular soruyor olabilirsin o halde ya cevaplar bir işimize yaramayacaktır yada yanlış yerlere götürecektir

sence bu neyin hesaplaşması

beraber yürümediğimize göre bunca insanla

ve yürümenin dışındaki eylemler kaçışsa

benden niye?

7/4/2008 - Yalancı Masalların Kül Kedisi

                                                                                                    -meryem'e-

  Dünyanın kendi payını cebinde ayırdığına inanan küçük bir kız var içimde.. Bir kez daha kandırılmayı bekleyen. Üstü başı limon çiçeği kokulu, yaşamak elbisesi kırgınlıklarla yamanmış, gözbebekleri parçalanmış bulut olmuş yağmayı bekleyen  nisan vakti...

  İçimde küçük bir kız var masallara inanan... Güzel olmadığı için yüzyıl uyuyamayan ve yalanı olmayan saat on ikilere kadar saklayacak...

  Biliyorsun.. saat on ikilerden sonra da hep aynı buralarda....

  Kalbim, kağıttan gemiler yağan ilk yağmurda eriyen... İnaçtan ağaçlarım var dallarından umut kopardığım. Ellerimde kırılan umutlar...

  İçimde küçük bir kız var. Düşleri kırılan ve hayallerindeki kelebekleri çalınan artık kül renkli rüyalar gören...oyuncakları büyümek bedduasına sürgün...

  İçimde küçük bir kız var..

  Biliyorsun.. saat on ikilerden sonra da hep aynı buralarda...

26/11/2007 - Allah Var Trajedi Yok!

(Evet Resulüm ! ) Nereden yola

 çıkarsan çık (namazda)

yüzünü Mescid-i Haram'a doğru

 çevir.

Nerede olursanız

olunuz, yüzünüzü o yana çevirin ki,

aralarından haksızlık

edenler (kuru inatçılar) müstesna

 insanların aleyhinizde

(kullanabilecekleri) bir delili bulunmasın.

Sakın onlardan

korkmayın! Yalnız benden korkun.Böylece size olan

nimetimi tamamlayayım da

doğru yolu bulasınız.

Bakara/150